serwis dla niewidomych i słabowidzących

Menu główne

FEMOSTON CONTI (tabletki powlekane) - wersja do druku

ULOTKA DLA PACJENTA

Należy zapoznać się z treścią ulotki przed zastosowaniem leku.

- Należy zachować tę ulotkę, aby w razie potrzeby móc ją ponownie przeczytać.

- Należy zwrócić się do lekarza lub farmaceuty, gdy potrzebna jest rada lub dodatkowa informacja.

- Lek ten został przepisany ściśle określonej osobie i nie należy go przekazywać innym, gdyż może im zaszkodzić, nawet jeśli objawy ich choroby są takie same.

FEMOSTON CONTI

1 mg + 5 mg; tabletki powlekane

Estradiolum + Dydrogesteronum

Substancje czynne:

Każda tabletka zawiera 1 mg estradiolu i 5 mg dydrogesteronu.

Substancje pomocnicze:

Laktoza jednowodna, hypromeloza, skrobia kukurydziana, krzemionka koloidalna bezwodna, magnezu stearynian.

Skład otoczki: Opadry OY-8734: tytanu dwutlenek (E171), żelaza tlenek żółty (E172), żelaza tlenek czerwony (E172), hypromeloza, makrogol 400.

Opakowanie zawiera 28 lub 84 tabletki.

PODMIOT ODPOWIEDZIALNY

Abbott Healthcare Products B.V.

C.J. van Houtenlaan 36

1381 CP Weesp, Holandia

WYTWÓRCA

Abbott Biologicals B.V.

Veerweg 12

8121 AA Olst, Holandia

Spis treści ulotki:

1. Co to jest lek Femoston conti i w jakim celu się go stosuje

2. Zanim zastosuje się lek Femoston conti

3. Jak stosować lek Femoston conti

4. Możliwe działania niepożądane

5. Przechowywanie leku Femoston conti

6. Inne informacje

1. Co to jest lek Femoston conti i w jakim celu się go stosuje



Femoston conti występuje w postaci tabletek powlekanych. Opakowanie zawiera 28 lub 84 tabletki.

Tabletki są koloru łososiowego, okrągłe, dwuwypukłe z wytłoczonym „S" po jednej stronie i „379" po drugiej.

Wskazania do stosowania

Hormonalna terapia zastępcza (HTZ) w przypadku wystąpienia objawów niedoboru estrogenów u kobiet po menopauzie, u których od ostatniej miesiączki upłynęło co najmniej 12 miesięcy.

Zapobieganie osteoporozie u kobiet po menopauzie z wysokim ryzykiem złamań, u których występują objawy nietolerancji innych leków stosowanych w leczeniu osteoporozy lub, u których stosowanie takich leków jest przeciwwskazane.

Brak jest dostatecznych danych dotyczących leczenia kobiet po 65 roku życia.

Jak działa Femoston conti

Estradiol

Substancja czynna, estradiol, jest chemicznie i biologicznie identyczny z endogennym (wytwarzanym wewnątrz organizmu) hormonem ludzkim i stąd jest klasyfikowany jako ludzki estrogen. Estradiol jest podstawowym estrogenem i najbardziej aktywnym hormonem jajników. Estrogeny endogenne wywierają wpływ na czynność macicy i związanych z nią narządów oraz odpowiadają za cykliczne zmiany zachodzące w błonie śluzowej i w pochwie. Wiadomo, że estrogeny odgrywają dużą rolę w metabolizmie tkanki kostnej i tłuszczowej. Oddziałują również na czynność autonomicznego układu nerwowego i mogą pośrednio wywierać korzystne działanie psychotropowe.

Dydrogesteron

W odniesieniu do HTZ, dydrogesteron zapobiega rozrostowi i powstawaniu raka błony śluzowej trzonu macicy. Jest pozbawiony działań niepożądanych o charakterze androgennym. Z uwagi na to, że estrogeny odpowiadają za rozrost błony śluzowej macicy mogą, jeśli stosowane są bez progestagenów, przyczyniać się do jej rozrostu i rozwoju raka. Dodanie progestagenu znacznie zmniejsza to ryzyko u kobiet z zachowaną macicą.

2. Zanim zastosuje się lek Femoston conti



Nie należy stosować leku Femoston conti w przypadku występowania:

- alergii (nadwrażliwości) na estradiol, dydrogesteron lub inny składnik leku Femoston conti

- przebytego raka piersi, jego podejrzenia lub rozpoznanego raka piersi

- rozpoznanych lub podejrzewanych złośliwych nowotworów estrogenozależnych (np. rak błony śluzowej macicy)

- niezdiagnozowanych krwawień z dróg rodnych

- nieleczonego rozrostu błony śluzowej trzonu macicy

- przebytej idiopatycznej lub istniejącej obecnie żylnej choroby zakrzepowo-zatorowej (zakrzepica żył głębokich, zatorowość płucna)

- czynnych lub niedawno przebytych zaburzeń zakrzepowo-zatorowych tętnic (np. dusznica bolesna, zawał serca)

- ostrej lub przebytej choroby wątroby, do czasu normalizacji wskaźników czynności wątroby

- porfirii

Należy skonsultować się z lekarzem, nawet jeśli powyższe ostrzeżenia dotyczą sytuacji występujących w przeszłości.

Zachować szczególną ostrożność stosując lek Femoston conti

W przypadkach leczenia objawów menopauzy HTZ powinna być rozpoczynana jedynie wtedy, gdy objawy te powodują pogorszenie jakości życia. Zawsze powinno się rozważyć ryzyko i spodziewane korzyści związane z leczeniem. Oceny takiej powinno się dokonywać przynajmniej raz w roku, a terapia powinna być kontynuowana, tak długo jak korzyści przeważają nad ryzykiem.

Badanie kliniczne/obserwacja

Przed pierwszorazowym lub ponownym zastosowaniem HTZ lekarz powinien przeprowadzić wywiad dotyczący pacjentki oraz jej rodziny. Wskazane jest badanie przedmiotowe (w tym narządów miednicy i piersi) w celu potwierdzenia wskazań i zidentyfikowania przeciwwskazań lub stanów wymagających zachowania szczególnej ostrożności. W trakcie leczenia zaleca się przeprowadzanie badań okresowych, których częstość powinna być uzależniona od indywidualnych potrzeb. Pacjentki powinny być poinformowane, jakie zmiany gruczołach sutkowych wymagają zgłoszenia lekarzowi lub pielęgniarce. Badania, w tym mammografia, powinny być wykonywane zgodnie z aktualnie obowiązującymi zasadami dotyczącymi badań przesiewowych, z uwzględnieniem indywidualnych potrzeb.

Stany wymagające szczególnego nadzoru

Pacjentka powinna być obserwowana szczególnie starannie, jeśli któryś z niżej wymienionych stanów występuje obecnie, miał miejsce w przeszłości i (lub) ulegał pogorszeniu w okresie ciąży albo prowadzonej wcześniej terapii hormonalnej. Należy pamiętać, że Femoston conti może spowodować ponowne pojawienie się lub pogorszenie tych stanów, do których w szczególności należą:

- Mięśniak gładki (włókniakomięśniaki macicy) lub endometrioza

- Przebyte zaburzenia zakrzepowo-zatorowe lub czynniki ryzyka ich wystąpienia (patrz niżej)

- Czynniki ryzyka rozwoju nowotworów estrogenozależnych, np. rak piersi u krewnych w pierwszym stopniu pokrewieństwa

- Nadciśnienie tętnicze

- Choroby wątroby (np. gruczolak wątroby)

- Cukrzyca z obecnością lub bez powikłań naczyniowych

- Kamica żółciowa

- Migrena lub ciężkie bóle głowy

- Toczeń rumieniowaty układowy

- Rozrost błony śluzowej trzonu macicy w wywiadzie (patrz niżej)

- Padaczka

- Astma

- Otoskleroza (choroba ucha prowadząca do stopniowej utraty słuchu)

Wskazania do natychmiastowego przerwania leczenia

Leczenie należy przerwać w przypadku stwierdzenia przeciwwskazań, jak również w poniższych stanach:

- Żółtaczka lub pogorszenie się czynności wątroby

- Istotny wzrost ciśnienia tętniczego

- Pojawienie się bólów głowy o typie migrenowym

- Ciąża

Rozrost błony śluzowej trzonu macicy

Ryzyko rozrostu i rozwoju raka błony śluzowej macicy ulega zwiększeniu, gdy przez dłuższy okres czasu są stosowane same estrogeny (patrz rozdział 4). U kobiet z zachowaną macicą dodanie progestagenu przez co najmniej 12 dni cyklu znacznie redukuje to ryzyko.

Krwawienia z dróg rodnych

W pierwszych miesiącach leczenia mogą wystąpić czasami krwawienia oraz plamienia w środku cyklu. Jeśli krwawienia lub plamienia pojawią się w późniejszym okresie lub nie ustąpią mimo zaprzestania leczenia, należy przeprowadzić diagnostykę obejmującą biopsję błony śluzowej trzonu macicy w celu ustalenia przyczyny krwawień i wykluczenia nowotworu błony śluzowej trzonu macicy.

Rak piersi

Randomizowane, kontrolowane placebo badanie Women 's Health Initiative (WHI) i obserwacje epidemiologiczne, w tym Million Women Study (MWS) wskazują na zwiększone ryzyko raka piersi u kobiet przyjmujących przez kilka lat estrogeny, estrogeny i progesteron lub tibolon w ramach HTZ (patrz rozdział 4).

Wzrost ryzyka jest widoczny w ciągu pierwszych kilku lat leczenia prowadzonego według każdego ze schematów i dodatkowo ulega zwiększeniu wraz z czasem jego trwania. Wskaźniki ryzyka powracają do wartości wyjściowych po kilku (najczęściej pięciu) latach od zakończenia leczenia.

Badanie MWS wykazało, że względne ryzyko rozwoju raka u kobiet stosujących skoniugowane estrogeny końskie (CEE) lub estradiol (E2) wzrastało po dodaniu progestagenu, w sposób sekwencyjny lub ciągły, niezależnie od jego rodzaju. Badanie nie udowodniło wpływu drogi podania leku na poziom ryzyka.

Badanie WHI wykazało, że terapia ciągła złożona skoniugowanymi estrogenami końskimi i octanem medroksyprogesteronu (CEE + MPA) prowadziła, w porównaniu z placebo, do rozwoju raka piersi o nieco większych wymiarach, dających częściej przerzuty do okolicznych węzłów chłonnych.

HTZ, szczególnie obejmująca skojarzone stosowanie estrogenów i progestagenów, prowadzi do wzrostu gęstości obrazów mammograficznych, co może utrudnić wykrywanie raka piersi metodą radiologiczną.

Żylna choroba zakrzepowo-zatorowa

W trakcie HTZ dochodzi do zwiększenia względnego ryzyka żylnej choroby zakrzepowo-zatorowej (ŻChZZ), tzn. pojawienia się zakrzepicy żył głębokich lub zatorowości płucnej. Ryzyko to u kobiet stosujących HTZ jest 2-3 krotnie większe w porównaniu z kobietami nieprzyjmującymi hormonów. Prawdopodobieństwo wystąpienia epizodu jest największe w czasie pierwszego roku leczenia.

Uznane czynniki ryzyka ŻChZZ obejmują przebyty epizod w przeszłości lub dodatni wywiad rodzinny, dużą otyłość (wskaźnik masy ciała > 30 kg/m2) i toczeń rumieniowaty układowy (SLE). Znaczenie zmian żylakowych żył nie jest jednoznacznie ustalone.

U pacjentek z przebytą żylną chorobą zakrzepowo-zatorową lub z istniejącą skłonnością do zakrzepów ryzyko wystąpienia ŻChZZ jest zwiększone. HTZ dodatkowo zwiększa to ryzyko. Zwiększoną predyspozycję do zaburzeń zakrzepowo-zatorowych może sugerować wywiad wskazujący na indywidualną lub rodzinną skłonność do ich występowania oraz na nawracające poronienia samoistne. Należy uznać, że do czasu dokładnej oceny układu krzepnięcia lub rozpoczęcia leczenia przeciwzakrzepowego HTZ w tej grupie pacjentek jest przeciwwskazana.

Ryzyko wystąpienia ŻChZZ może okresowo ulegać zwiększeniu z powodu przedłużającego się unieruchomienia, dużego urazu lub operacji chirurgicznej. W przypadku przewidywanego unieruchomienia, np. w związku z okresem pooperacyjnym, zwłaszcza po zabiegach dotyczących jamy brzusznej lub ortopedycznych w zakresie kończyn dolnych pacjentka powinna poinformować lekarza prowadzącego o stosowaniu HTZ, na cztery do sześciu tygodni wcześniej. Lekarz rozważy możliwość czasowego wstrzymania HTZ. Leczenie można wznowić po powrocie pacjentki do pełnej aktywności ruchowej.

Wystąpienie żylnej choroby zakrzepowo-zatorowej w czasie stosowania HTZ wymaga przerwania leczenia. Pacjentka powinna skontaktować się z lekarzem prowadzącym natychmiast, gdy pojawią się objawy mogące wskazywać na możliwość choroby zakrzepowo-zatorowej (np. bolesny obrzęk kończyny, nagły ból w klatce piersiowej, duszność).

Choroba wieńcowa

Randomizowane, kontrolowane badania nie potwierdziły korzystnego wpływu terapii ciągłej złożonej z zastosowaniem skoniugowanych estrogenów i octanu medroksyprogesteronu (MPA) na układ krążenia. Dwa duże badania kliniczne (WHI i HERS, tj. Heart and Estrogen/progestin Replacement Study) wskazują na możliwość zwiększonej zachorowalności na choroby układu krążenia w okresie pierwszego roku leczenia i brak korzyści w latach kolejnych. Istnieje niewiele prac dotyczących wpływu innych preparatów stosowanych w ramach HTZ na zachorowalność i śmiertelność z powodu chorób układu krążenia. Nie jest więc wiadomo, czy wyniki badań WHI i HERS mogą odnosić się do innych leków używanych w ramach HTZ.

Udar mózgu

Jedno duże randomizowane badanie kliniczne (WHI) wykazało dodatkowo zwiększenie ryzyka udaru niedokrwiennego mózgu u zdrowych kobiet stosujących skoniugowane estrogeny i MPA w terapii ciągłej złożonej.

Nie jest wiadomo, czy inne preparaty stosowane w ramach HTZ również powodują wzrost ryzyka udaru mózgu.

Rak jajnika

Jak wynika z kilku badań epidemiologicznych, długotrwałe (co najmniej 5 -10 lat) leczenie kobiet po usunięciu macicy samymi estrogenami, obecnymi w preparatach przeznaczonych do HTZ, prowadzi do zwiększenia ryzyka rozwoju raka jajnika. Nie jest wiadomo, czy ryzyko jest inne, jeśli prowadzone jest leczenie skojarzone.

Inne stany kliniczne

Z uwagi na retencję płynów powodowaną przez estrogeny, pacjentki z zaburzeniami czynności serca lub nerek wymagają szczególnego nadzoru. Ścisłej obserwacji wymagają kobiety z krańcową niewydolnością nerek, gdyż wiadomo, iż wówczas stężenie substancji czynnych leku Femoston conti we krwi krążącej ulega zwiększeniu.

Kobiety z rozpoznaną wcześniej hipertriglicerydemią, u których prowadzona jest hormonalna terapia zastępcza, wymagają szczególnego nadzoru. Istnieją pojedyncze doniesienia wskazujące na możliwość wystąpienia zapalenia trzustki w następstwie znacznego zwiększenia stężenia triglicerydów pod wpływem leczenia.

Estrogeny powodują zwiększenie stężenia globuliny wiążącej hormony tarczycy (TBG). Prowadzi to do zwiększenia ogólnego stężenia hormonów tarczycy we krwi, co można stwierdzić, oceniając stężenie jodu związanego z białkiem (PBI), T4 (metodą kolumnową albo radioimmunologiczną) lub T3 (metodą radioimmunologiczną). Odzwierciedleniem podwyższonego stężenia TBG jest zmniejszenie wychwytu T3 przez żywice. Stężenia wolnej T4 i wolnej T3 nie ulegają zmianom. Zwiększać mogą się stężenia innych białek wiążących obecnych we krwi, np. globuliny wiążącej kortykosteroidy (CBG), globuliny wiążącej hormony płciowe (SHBG), co będzie prowadziło do zwiększenia stężenia we krwi odpowiednio: kortykosteroidów i hormonów płciowych. Stężenia hormonów wolnych lub aktywnych biologicznie nie ulegają zmianie. Zwiększone mogą być stężenia innych białek osocza (substratu dla angiotensyny / reniny, alfa-1 antytrypsyny, ceruloplazminy).

Nie uzyskano jednoznacznych dowodów na poprawę funkcji poznawczych. Wyniki badania WHI wydają się wskazywać na możliwość przyspieszonego postępu otępienia u kobiet rozpoczynających stosowanie CEE i MPA po 65 roku życia. Nie wiadomo, na ile te obserwacje odnoszą się do kobiet zaczynających leczenie wcześniej i stosujących inne preparaty w ramach HTZ.

Stosowanie leku Femoston conti z jedzeniem i piciem

Femoston conti może być przyjmowany niezależnie od posiłków.

Ciąża

Przed zastosowaniem leku należy poradzić się lekarza.

Femoston conti nie jest wskazany w czasie ciąży. Jeżeli do ciąży dojdzie w trakcie stosowania leku Femoston conti, leczenie należy natychmiast przerwać.

Istnieje wiele danych wskazujących, że stosowanie dydrogesteronu w czasie ciąży nie wywiera niekorzystnego wpływu na płód.

Wyniki większości dotychczas opublikowanych badań epidemiologicznych dotyczących nieumyślnego podawania połączenia estrogenów z progestagenami w czasie ciąży nie wykazały efektów teratogennych lub toksycznych na płód.

Karmienie piersią

Przed zastosowaniem leku należy poradzić się lekarza.

Femoston conti nie jest wskazany w okresie laktacji.

Prowadzenie pojazdów i obsługa maszyn

Femoston conti nie wpływa na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługę maszyn.

Ważne informacje o niektórych składnikach leku Femoston conti

Lek zawiera laktozę jednowodną. Jeśli stwierdzono wcześniej u pacjentki nietolerancję niektórych cukrów, pacjentka powinna skontaktować się z lekarzem przed zastosowaniem leku.

Stosowanie innych leków

Należy poinformować lekarza o wszystkich przyjmowanych ostatnio lekach, nawet tych, które są wydawane bez recepty.

Metabolizm estrogenów może ulec przyspieszeniu w warunkach jednoczesnego stosowania substancji indukujących aktywność enzymów biorących udział w metabolizmie leków, w szczególności enzymów cytochromu P450. Do środków tych należą leki przeciwdrgawkowe (np. fenobarbital, karbamazepina, fenytoina) i przeciwzakaźne (np. ryfampicyna, ryfabutyna, newirapina, efawirenz).

Rytonawir i nelfinawir pomimo, że znane są jako silne inhibitory, to stosowane równocześnie z hormonami steroidowymi wykazują właściwości indukujące.

Preparaty zawierające dziurawiec zwyczajny (Hypericum perforatum) mogą nasilać metabolizowanie estrogenów i progestagenów.

Efektem klinicznym zwiększonego metabolizmu estrogenów i progestagenów może być ich słabsze działanie i zmiana profilu krwawień z dróg rodnych.

Nie są znane interakcje dydrogesteronu z innymi lekami.

3. Jak stosować lek Femoston conti



Lek Femoston conti należy stosować zgodnie z zaleceniami lekarza. W przypadku wątpliwości należy ponownie skontaktować się z lekarzem.

Jeśli pacjentka nie stosowała wcześniej hormonalnej terapii zastępczej lub, u której następuje zmiana leczenia z produktu do HTZ stosowanej metodą ciągłą złożoną, leczenie może być rozpoczęte dowolnego dnia. U kobiet, u których następuje zmiana leczenia z cyklicznej lub ciągłej sekwencyjnej hormonalnej terapii zastępczej, leczenie powinno rozpoczynać się następnego dnia po zakończeniu wcześniejszego cyklu leczenia.

Należy przyjmować 1 tabletkę leku na dobę. Leczenie lekiem Femoston conti powinno być prowadzone bez przerw.

Przy rozpoczynaniu i kontynuacji leczenia objawów menopauzy należy stosować najmniejszą skuteczną dawkę w możliwie najkrótszym czasie (patrz także rozdział 2).

Zapobieganie osteoporozie

Stosując hormonalną terapię zastępczą w celu zapobiegania osteoporozie należy brać pod uwagę spodziewany wpływ na gęstość kości, który jest zależny od dawki (patrz rozdział 1) oraz indywidualną tolerancję leczenia.

W przypadku wrażenia, że działanie leku Femoston conti jest za mocne lub za słabe, należy niezwłocznie zwrócić się do lekarza.

W przypadku zażycia większej dawki leku Femoston conti niż zalecana

W razie przyjęcia większej niż zalecana dawki leku, należy niezwłocznie zwrócić się do lekarza lub farmaceuty.

Zarówno estrogeny, jak i dydrogesteron odznaczają się niewielką toksycznością. Teoretycznie w przypadkach przedawkowania mogą pojawić się takie objawy, jak: nudności, wymioty, senność i zawroty głowy. Nie wymagają one zwykle leczenia. Zasady te odnoszą się również do przypadków przedawkowania u dzieci.

W przypadku pominięcia dawki leku Femoston conti

Nie należy stosować dawki podwójnej w celu uzupełnienia pominiętej dawki.

W przypadku przerwania leczenia lekiem Femoston conti

W przypadku pytań dotyczących stosowania leku należy skontaktować się z lekarzem lub farmaceutą.

4. Możliwe działania niepożądane



Jak każdy lek, lek Femoston conti może powodować działania niepożądane.

Podczas leczenia lekiem Femoston conti mogą pojawić się następujące działania niepożądane:

Częste (≥1/100, <1/10): bóle głowy, migrena, nudności, bóle brzucha, wzdęcia, kurcze kończyn dolnych, bóle/tkliwość uciskowa piersi, krwawienia i plamienia śródcykliczne, bóle w obrębie miednicy, osłabienie, zwiększenie/zmniejszenie masy ciała.

Niezbyt częste (≥1/1000, <1/100): kandydoza pochwy, zwiększenie wymiarów mięśniaka gładkiego, depresja, zmiana libido, nerwowość, zawroty głowy, żylna choroba zakrzepowo-zatorowa, choroby pęcherzyka żółciowego, skórne reakcje alergiczne, wysypka, pokrzywka, świąd, bóle pleców, zmiany w obrazie nadżerek szyjki macicy, wydzielania śluzu, bolesne miesiączkowanie, obrzęk obwodowy.

Rzadkie (≥1/10 000, <1/1000): nietolerancja soczewek kontaktowych, maceracja rogówki, zaburzenia czynności wątroby, niekiedy z osłabieniem lub złym samopoczuciem, żółtaczką i bólami brzucha, powiększenie piersi, objawy przypominające zespół napięcia przedmiesiączkowego.

Bardzo rzadkie (<1/10 000, w tym sporadyczne zgłoszenia): niedokrwistość hemolityczna, reakcje nadwrażliwości, pląsawica, zawał serca, udar mózgu, wymioty, ostuda (plamy na skórze) lub przebarwienia skórne, które mogą się utrzymywać po zaprzestaniu stosowania leku, rumień wielopostaciowy, rumień guzowaty, plamica naczyniowa, obrzęk naczynioruchowy, nasilenie objawów porfirii.

W każdym zestawieniu częstości występowania, działania niepożądane są przedstawione w kolejności od najcięższych do najłagodniejszych.

Rak piersi

Wiele obserwacji epidemiologicznych oraz randomizowane, kontrolowane przy pomocy placebo badanie prospektywne — Women 's Health Initiative (WHI) wskazują, że całkowite ryzyko rozwoju raka piersi wzrasta wraz z czasem stosowania HTZ u kobiet obecnie lub wcześniej stosujących HTZ.

Dalsze informacje zobacz rozdział 2.

Inne działania niepożądane związane ze stosowaniem estrogenów/progestagenów

Łagodne i złośliwe nowotwory estrogenozależne, np. rak błony śluzowej trzonu macicy

Żylna choroba zakrzepowo-zatorowa, tzn. zakrzepowe zapalenie żył głębokich kończyn dolnych i miednicy lub zatorowość płucna. Stany te występują znacznie częściej wśród kobiet, u których prowadzona jest HTZ. Dalsze informacje zobacz rozdział 2.

Możliwa demencja (zobacz rozdział 2).

Rak błony śluzowej trzonu macicy

U kobiet z zachowaną macicą ryzyko rozrostu błony śluzowej trzonu macicy i rozwoju raka wzrasta wraz z czasem stosowania samych estrogenów, bez progestagenów. Z badań epidemiologicznych wynika, że najmniejsze ryzyko rozwoju raka błony śluzowej dotyczy kobiet, które nie stosują HTZ. W grupie tych kobiet między 50 i 65 rokiem życia wynosi ono 5 przypadków na każde 1000 kobiet. Ryzyko to zwiększa się 2-12-krotnie w przypadku leczenia samymi estrogenami, w zależności od ich dawki i czasu leczenia w porównaniu do kobiet niestosujących HTZ. Dodanie progestagenu znacznie zmniejsza ryzyko rozwoju raka.

U niektórych osób w czasie stosowania leku Femoston conti mogą wystąpić inne działania niepożądane. W przypadku wystąpienia innych objawów niepożądanych, nie wymienionych w tej ulotce, należy o nich poinformować ekarza.

5. Przechowywanie leku Femoston conti



Lek należy przechowywać w miejscu niedostępnym i niewidocznym dla dzieci.

Nie należy stosować leku Femoston conti po upływie terminu ważności zamieszczonego na opakowaniu.

Lek należy przechowywać w temperaturze nie wyższej niż 30°C.

6. Inne informacje



W celu uzyskania bardziej szczegółowych informacji należy zwrócić się do przedstawiciela podmiotu odpowiedzialnego:

Abbott Laboratories Poland Sp. z o.o.

ul. Postępu 21B

02-676 Warszawa

tel. (22) 319 12 00